| Epopeja klimakteryki Fakty |
| Epopeja klimakteryki Fakty wyżej opisane znamy stosunkowo od niedawna. Odkryli Je badacze angielscy Kidd i West około 1930, a więc 40 lat temu. Wielki zryw w życiu owoców - okres najintensywniejszego oddychania - nazwali ci badacze klimakteryką. Owoce, które jej Jeszcze nie przeszły, nazywamy preklimakterycznymi, a te, które Ni) już po przejściu tego okresu - postklimakterycznymi. Odkryto klimakterykę najpierw u owoców zerwanych z drzewa i badanych w laboratorium. Mogło się nasunąć podejrzenie, ze klimakteryką jest artefaktem, zjawiskiem sztucznym, wynikiem oderwania owocu od rośliny macierzystej. Potem jednak wykonano doświadczenia na owocach drzew rosnących w dużych wazonach I wraz z nimi wniesionych do laboratorium. Mierzono więc intensywność oddychania owoców nie oddzielonych od drzewa. Uzyskano takie same wyniki, tę samą klimakterykę. A więc jest ona zjawiskiem naturalnym, zachodzącym w owocach zarówno na drzewie, jak i zerwanych z drzewa. W normalnych warunkach minimum intensywności oddychania preklimakterycznego zachodzi w owocach na drzewie na kilka czy kilkanaście dni przed normalnym okresem ich zbioru. Zbiera się je z drzewa najczęściej wtedy, gdy zaczęło się już klimakte-ryczne podnoszenie się krzywej oddychania. Klimakteryką wy-' znaczą dojrzałość konsumpcyjną owocu. W tym właśnie czasie osiąga on pełnię swego smaku. Po przejściu klimakteryki zaczyna się okres senescencji, czyli starzenia się owocu, kończący się wreszcie jego śmiercią. |